Saturday, September 18, 2010

Αιτία στίξης




Πώς σού'ρθε απόψε και άνοιξες αυτή τη σελίδα;

Μπήκες να βρεις κάτι που είχες ξεχάσει ως εγκατεστημένος στο νέο σπίτι σου, βολικά σα γάτος πουρπουρίζων και αγαλλόμενος με τη ζέστη μιας σχέσης που υπήρξε με ερωτηματικό - γιατί πάντοτε ένα ερωτηματικό μπαίνει ανάμεσά μας, όταν επιθυμεί να αναστατώσει τα θαυμαστικά που βάζουμε αυθαίρετα στις ζωές τις δικές μας και τις άνω-κάτω τελείες με τις οποίες ορίζουμε τις ξένες.

Στο σπίτι αυτό βρήκες γλυκές στιγμές, γεμάτες αληθινή ανθρώπινη ζέστη, κι αγάπησες εσένα και τον Άλλον γι' αυτό που είναι, μόνο που - εδώ εμφανίζεται το ερωτηματικό - τελικά, ποιός είναι; Εκείνος το αγνοεί. Και η συνέπεια αυτού: ποιός είσαι;

Τριετής κλονισμός, εντούτοις η επαναφορά στη θέση ισορροπίας πάντοτε με δική σου πρωτοβουλία. Η πρώτη νύχτα ήταν νηνεφής, μόνον εκείνη, η παραθαλάσσια νυξ, η σεληνοστόλιστη, η μαγευτική, όταν γεννήθηκε μια λέξη και τη γαλούχησες σε τρίχρονο παιδί. ΣΑΓΥ το είπες, και ήρθε αυτό να ζήσει πάνω σε χαρτιά, μέσα σε δωμάτια και κρυμμένο μέσα σε δεκτικές καρδιές, πόρτες ανελκυστήρων και εξώφυλλά βιβλίων, ακολουθούμενο από κόμματα που προλέγουν ένα ονοματικό τέλος.

Και τώρα, έφτασες στην τελεία. Ανω ή κάτω, ο χρονος θα την τοποθετήσει, όπως τοποθέτησε κι ο Άλλος τις προτεραιότητές του κατά το διαταραγμένο δοκούν. Κι όμως, κι όμως... κάτι μέσα του έχει μείνει, δε μπορεί, από τόσα θαυμαστικά, από τόσες υγιείς παρενθέσεις, από εκείνες τις γεμάτες έρωτα ανωκάτω τελείες που γίνονταν τα μάτια σου που τον κοίταζαν καθώς ξαπλώνατε στο ίδιο μαξιλάρι. Ανέκαθεν όμως, μέσα σε κάθε στίξη έβρισκες μια τελεία, απλώς γιατί όλες οι στίξεις ξεκινούν από μία. Και την έβαλες, κι εκείνος - γνήσια Άλλος πια - ως τώρα δε σου μίλησε, ούτε την έσβυσε με την αγάπη που σου είχε φυλαγμένη. Μόνον σου έστειλε ένα ασύντακτο, άστικτο μήνυμα για μια αγάπη που μιλάει για τον εαυτό της χωρίς να βλέπει πόσο αυτοπεριγράφει τις αδυναμίες της ψυχής στην οποία κατοικεί.

Και νάσαι τώρα πάλι στη σελίδα αυτή, και κοιτάς τα προφητικά σου κείμενα, γεμάτα επαγγελίες τελείας. Μήπως τελικά την έβαλες σε κείμενο που ποτέ δε γράφτηκε;