Νύχτες στο γρασίδι

Για όλα, μα για όλα φταίει αυτό το γκαζόν που είναι τόσο ευμετάβολο και διαθέσιμο. Και μυρίζει μια αδιόρατη απατηλή εσάνς, που κάτι μου θυμίζει. Προχτές το βράδυ έφτιαξα ένα ανάκλιντρο για μένα κι ένα για το Ρώρο που ζήλεψε την άνετη διάθεση που έδειχνε το σώμα μου να ανακλιθεί. Έφτιαξα κι ένα σοφραδάκι τόσο δα μικρό, ίσα που χωρούσε λίγο κρασί και δέκα μεζεδάκια. Ο Κοκός, πάντοτε αγαλμάτινος, μου ζήτησε χαλί κι ο Μπίμπης, ντροπαλός πάλι αυτός (τόσο που και στο Louis XIV της θείας Ελενίτσας να καθότανε πάλι θα έκανε φακίρικα), αρκέστηκε στο κλασσικό καμπούρικο οκλαδόν. ΄Ολα φτιαγμένα από γκαζόν και απο διάθεση νυκτερινής ημισελήνου σε σύνοδο με ύποπτο άστρο, φημολογούμενο ως Αφροδίτη. Τη θάλασσα δεν την έφτιαξα εγώ, ήταν απο μόνη της, τ' ορκίζομαι κύριε πρόεδρε, να μη φορέσω βέρα! Πώς είπατε; Α, το κρασί... ε, μη φανταστείτε τώρα, τιποτένια πράγματα. Αφήστε, δε, που ήταν και υπερπαγωμένο και ούτε καταλάβαμε πότε μας ζάλισε. Η διαδρομή απ' την οινώδη αύρα στην κτηνώδη μπόχα ήταν απ' τις εκπλήξεις της βραδιάς. Είπαμε, το γκαζόν. Να θυμηθώ να φτιάξω μια καλύβα για κανέναν άστεγο, μας πιάνουν όλα τα παγκάκια και δεν έχουμε πού να χωρίσουμε πια. Το φως μάς ενοχλεί αλλά έχει διακόπτη, όπως και τα συναισθήματα κάποιων.

Το tire-bouchon μοιάζει λειτουργικά με θηλυπρέπεια. Τραβώ τη σπείρα κι ανοίγει τα πόδια χαμηλώνοντας το κεφάλι. Γνωστές συμπεριφορές, πάλι να τα λέμε! Τρεις κήπους βορειοδυτικά κάποιοι με έφεση στα ευγενή αθλήματα παίζουν το τιρ-πουτσόν, βιδώνοντας ολοένα και βαθύτερα τα μέλη τους στο σκοτάδι και την ασφυξία του φαλλού - φελλού. Κι εκεί έχει γκαζόν κουτσομπόλικο, που δίνει ονόματα της καλιαρντής και γίνεται μυαλό αντί για το μυαλό των sportsmen. Μάλιστα, θα έλεγε ο Καμαράντ Κομκόμ. Μου λείπει κι αυτός και η Αστερία.

Λίγο πιο πέρα το γκαζόν αρίστευε στη μεταμόρφωση. Μηχανές, Κωστήδες, θηλυκά ωρυόμενα. Χασισάκι γλυκό στον αέρα του μακριά. Ο Κοκός, ως ψηλότερος, το οσφράνθηκε πρώτος. Εγώ ακόμη μυρίζω την απατηλή εσάνς. Πού νά'ξερα τότε. Ο Ρώρος τώρα θέλει να γίνει αδελφή. Νοσοκόμα. Έχουν, λέει, τα τυχερά τους, εκδρομές, ταξίδια. Έβαλε κρύο. Ο Στρέντυ στο τηλέφωνο δίσταζε ή νύσταζε. Αυτό το γκαζόν θα μας ξεκάνει. Ψηλώνει ξαφνικά και γίνεται κιγκλίδωμα, πάσσαλοι και καρφιά. Γεύση απο καλοκαίρι διακόπτεται. Απρίλιος είναι, και το γκαζόν μόλις ξεκίνησε κομμώσεις. Πήρε τα μυστικά μας σαν τον κουρέα του βασιλιά και τα' πε στον άνεμο της θάλασσας. Σιγά τα μυστικά! Κι εμείς έχουμε μάθει που το στολίζουν οι clochard κι εκείνο κάθεται απαθές. Είμαστε τέσσερεις αντίκρυ, κι άλλοι τόσοι στο μυαλό. Μπορώ να μη σε σκέφτομαι, κατηγορούμενε; Μη μου χαλάσεις κι αυτή τη βραδυά. Τα χάδια, τα φιλιά σου και το σώμα σου είχαν αυτή ακριβώς την ένοχη εσάνς απο γκαζόν, αυτό των τριών κήπων βορειοδυτικά, πίσω απ' τους θάμνους. Κι ίσως και λίγη αποφορά τύπου clochard.