Sunday, April 22, 2007

Τσουτσουλιές


Κάθε φορά που βγαίνω στους δρόμους αυτής της πόλης αναρωτιέμαι ποιός κλωνοποιεί τα περιστέρια. Στο μεγάλο πλατάνι απέναντι από το μεγάλο κυλινδρικό αυθαίρετο της παραλίας κάθονται χιλιάδες απο δαύτα με μεγαλοπρέπεια ρωσίδας Κόμησσας και απολαμβάνουν μοναδικών προνομίων. Άφοβα. Ατρόμητα. Αυθάδικα. Δοκίμασε να σταθείς στο κέντρο της πλατείας με το μακεδονομάχο με ένα κουλούρι σουσαμένιο στο κεφάλι... Τα αγάλματα είναι λουσμένα, εκτός από δόξα, με γνήσιο απόσταγμα περιστερικής αμάρας, τη λεγόμενη τσουτσουλιά.

Η τσουτσουλιά είναι το πιο συχνά απαντώμενο στοιχείο στην αστική φύση. Ευρίσκεται εις αφθονίαν επί παντός αντικειμένου το οποίον τυγχάνει ακίνητο ή κινούμενο εντός ορίων πόλης. Χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό στοιχείο σε αυτοκίνητα, βεράντες, δενδροστοιχίες, υποκάμισα, καπέλα και άλλα είδη ρουχισμού. Πολλάκις απαντάται εις συνκεντρώσεις τύπου σμήνους, ίδιον εις μέρη όπου υπεραιωρείται καλώδιον της ΔΕΗΣ ή προεξοχή βεράντας ή δέντρο δυνάμενον να βαστάξη το βάρος των πρωταγωνιστών του Χίτσκοκ του μέλλοντος.
Το χειρότερο με την τσουτσουλιά είναι ότι, ενώ ευρίσκεται εις αφθονίαν, ποτέ δεν ξεύρει κανείς πού και πότε θα τη συναντήση εκ του πλησίον. Τα αγνά αυτά πλάσματα που υπερίπτανται με χάρη και αφέλεια υπεράνω αθώων και αμώμων περαστικών ειδικεύονται εις το εξαπολύειν τα παράγωγα της πέψης των στον αέρα, όστις μη δυνάμενος συγκρατείν αυτά, ως βαρύτερα αυτού, τα εμπιστεύεται αδιακρίτως εις τα κατώτατα στρώματα της ατμόσφαιρας και δι'αυτών στα κεφάλια μας.
Δυστυχώς, όλο και περισσότεροι ομοειδείς μας τείνουν την σήμερον προς αναλόγους συμπεριφοράς, εξαπολύοντας παντός είδους τσουτσουλιές στις καρδιές μας, όχι υλικές αλλά πάντοτε αποτέλεσμα της πέψης των. Μιας πέψης όσων απομυζούν από τους παροχείς της αγάπης που δεν δύνανται να κατανοήσουν. Καταβροχθίζουν σπόρους και παράγουν τσουτσουλιές. Ως λέγει και ο ποιητής,
"τους δίνεις δίψα για νερό
και το νερό κρυστάλλινο
κι αυτοί, συνηθισμένοι απο τη λάσπη,
του προσθέτουν χώμα".

Αυτές οι συμπεριφορές δυστυχώς μάς απομακρύνουν, τόσο μεταξύ μας όσο και από τις δυνατότητές μας ως homines sapientes. Έτσι, εκτός απο τα (κλωνοποιούμενα) περιστέρια, αρχίζω ν'αναρωτιέμαι μήπως κάποιος διεξάγει γενετικά πειράματα εισαγωγής περιστερικού γονιδιώματος σε ανθρώπους. Οχι σε κλειστά εργαστήρια τεχνητού κλίματος αλλά μέσα από ιδεολογίες ασυδοσίας και παντεπιτρεπτισμού.
Δεν τα θέλω τα πούπουλα. Προτιμώ τη γη. Καλύτερα να εξασκηθώ στην αποφυγή της τσουτσουλιάς, παρά να είμαι τσουτσουλοβόλο βομβαρδιστικό. Και μάλιστα, πάνω σε καθαρές καρδιές.

1 comment:

Κώστας said...

Εξαιρετικό κείμενο.

Έχεις καταπληκτική γραφή.

Ζηλεύω.

Υγ: Και δηλώνω θύμα των συμπαθών κατά τα άλλα πτηνών..