Thursday, April 26, 2007

Χρονικό παλίνδρομο


Σήμερα έμαθα ότι χτες δεν ήξερα πως ξέρω.

Σήμερα ξέρω πως αύριο θα μάθω ότι αυτό που έμαθα σήμερα το ήξερα και χτες.

Ξέρεις, είναι σημαντικό να μαθαίνεις ξανά ότι (και ό,τι) ήδη ξέρεις.

Είναι επίσης ανησυχητική η ομοιότητα μεταξύ του χτες και του αύριο.

Είναι αμφότερα ανύπαρκτα.

2 comments:

Anonymous said...

Αν γνωρίζαμε από πριν τι πρόκειται να συμβεί η ζωή μας θα ήτανε μονότονη και ανούσια! Γι' αυτό καλύτερα να ζούμε το σήμερα και να επιθυμούμε το αύριο ως κα΄τι το καλύτερο(τερο).

Sotos

Κώστας said...

Εμένα μου συμβαίνει συχνά να κοιτάω πίσω στο παρελθόν και να αναρωτιέμαι πώς ήταν δυνατόν να μην ήξερα αυτά που ξέρω τώρα. Μου φαίνεται ανυπόφορη η έλλειψη γνώσης.

Δε θέλω να σκέφτομαι τι θα ξέρω σε ένα χρόνο από τώρα και πώς θα βλέπω τότε τον τωρινό εαυτό μου...