KOKO Channel

Όταν διαβάζω τα κείμενα που παράγει ο Κοκός δεν μπορώ παρά να θαυμάσω το ταλέντο του. Οι δυο μας είμαστε τόσο ακραία διαφορετικοί. Εγώ γράφω με την ουρά του φιδιού, εκείνος με το ράμφος του κόκκορα. Η αμεσότητα κυριαρχεί στο λόγο που ρέει σαν μικρά σπόρια καλαμπόκι και αναπηδά μαρμαρύσσων στο σκοτεινό υπόβαθρο της οθόνης. Είναι σαν να τον ακούω να τιτιβίζει καθώς περπατάμε στην παραλία, οι χειρονομίες του συνάδουσες με την αίγλη του προσώπου του στις ενδελεχείς περιγραφές μιας καθημερινότητας που μαζί του φαντάζει ιστοριογραφική.

Γνωριστήκαμε σε διακεκριμένη ράβδο (bar, that is) με ελλειπτικό (ή, κάλλιον, αυγοειδές) σχήμα, όπου πήραμε μαζί το πρώτο τέιον υπό το ζεστό βλέμμα του Ρώρου που είναι ο κοινός αρχικός μας κρίκος. Έκτοτε δημιουργήσαμε κι άλλους, δικούς μας. Η αύρα μας ζυμώθηκε κι έγινε τσουρέκι, σχεδόν τόσο καλό όσο της Μαιρούλας φον Κόμκομ, γνωστής μαστόρισσας των πάσης φύσεως γλυκισμάτων. Ενα τσουρέκι που το γευόμαστε κι οι δυο με την ίδια ευφροσύνη, δείχνει.

Ο Κοκός έχει μια πατρική έφεση στο αυγό. Το αγαπά, το σκέφτεται και το παραδειγματίζει ευκαιρίας δοθείσης. Εξάπτει τη φαντασία του κάθετι που κρύβεται μέσα σε κέλυφος. Ίσως γιατί ο ίδιος στερείται κελύφους, είναι άμεσα προσεγγίσιμος. Ας μπορούσες να το πεις αυτό για τους ανθρώπους της σήμερον. Ο Κοκός θα προσεγγίσει το αυγό, θα του μιλήσει, θα το συμπονέσει και θα το περιθάλψει. Ο ίδιος είναι εκτεθειμένος και ακάλυπτος - τι ευλογία κι αυτή! - στους καρπωτές των συναισθημάτων του, ζει ως πέρατος μέσα στην καρδιά του και τρέφεται με τη γλυκειά αμβροσία του των πάντων έρωτος. Ευφυής και εύγλωττος και καλλιτεχνικός, ακροβατεί ψηλά στο φράχτη που χωρίζει το δήθεν απ' το γήθεν χωρίς να ανήκει σε κανένα απο τα δυο, χρωματισμένος με φλόγα και άνεμο και με κεντημένο χαμόγελο. Μοναδικό παράδειγμα πλάσματος που εκκολάφθηκε απ' το κέλυφός του από επιλογή του ασυμβίβαστου.

Όταν παρακολουθώ, λοιπόν, το KOKO channel ευφραίνομαι από λόγια και λόγους για να ζης. Θέλω να μπω κι εγώ στο κέλυφός σου, μικρό και φαλακρό μου αυγουλιλίνι, να σχετιστώ και να συσχετίσω τις αιτίες. Κι αν μια φορά τα κάναμε ομελέττα, ας μη γίνει πρότυπο. Κάθε αυγό έχει το σχήμα και το χρώμα και προπαντός τον τρόπο του. Αυτό μου το έμαθε ο Κοκός χωρίς να το ψυλλιάζεται. Νέους τρόπους συγκομιδής. Και το καλύτερο: μ' έκανε ν' απομακρυνθώ απ' την υποψία ότι σ' αυτές μου τις βουλές ήμουν ο μόνος. Δώστε μου αυγά, λοιπόν!

Να μην πω ότι τις προάλλες στην υπεραγορά έπιασα τον εαυτό μου να γλυκοκοιτάζει ένα σετ των έξι μέσα στην αυγοθήκη τους.