Τη βάρδια σήμερα την τέλειωσες στα κίτρινα, χρώμα που ταιριάζει τόσο με το γαλανόλευκο περιβάλλον του café, πόσο μάλλον με το μελαγχροινό σου κορμί. Κάθησες εκεί στο μπαρ σαν πελάτης και πήρες μαζί και τα μάτια μου. Το πρωί σε γλύκανα λίγο, ελπίζω (στο χρώσταγα από τη γιορτή σου ακόμη, που είχες repos), αν και είχες τις μαύρες σου σήμερις, έδειχνες. Πουλάκι μου λεύτερο, πότε θα σε κλείσω στο κλουβί της αγκαλιάς μου; Είμαι ξεκάθαρος μαζί σου: είμαι ο κυνηγός και είσαι το θήραμα. Ίσως να μην έχεις συνηθίσει το ρόλο σου, αλλά στο ρόλο θα κολλήσουμε τώρα; Κυνήγα εσύ αν θες και γίνομ' εγώ το γεράκι που θα πιαστεί στην ξώβεργα.
Να το φοράς το κίτρινο, κύρη μου. Μπορεί να μην κελαηδάς σαν καναρίνι, μεγάλος άντρας πια, αλλά το μάτι σου σίγουρα είναι παιχνιδιάρικο και χοροπηδάει στο κλουβί του.
Να το φοράς το κίτρινο, κύρη μου. Μπορεί να μην κελαηδάς σαν καναρίνι, μεγάλος άντρας πια, αλλά το μάτι σου σίγουρα είναι παιχνιδιάρικο και χοροπηδάει στο κλουβί του.
No comments:
Post a Comment