Tuesday, May 01, 2007

Counter reset

Έπρεπε να το είχα καταλάβει από το χτύπημα. Είχε αυτή την επιμονή της ξεροκεφαλιάς μαγειρεμένη με ολίγον εγωισμόν, νοσταλγία και τέσσερες δόσεις ευκαιρίας. Ήταν όμως αργά, εγώ με κούραση και πόνο και μ' εκείνη τη διάθεση που αφήνει πίσω της μια καταιγίδα ευθύνης. Το περίμενα το τηλεφώνημα, αλλά όχι τόσο γρήγορα.

Νομίζεις ότι πάντοτε κουδουνίζεις με τον ίδιο τρόπο, ύπουλη συσκευή; Πλανάσαι πλάνην οικτράν! Ιριδίζει η πληθώρα των ήχων σου, όπως και οι διαθέσεις μου. Αυτή τη φορά όμως προηγείται η ανάγκη να σηκώσω το ακουστικό σου χωρίς να έχω δει τον αριθμό κλήσης. Είναι αργά και θα ξυπνήσει το σύμπαν καθώς βροντοφωνάζεις "Τζέλλα, Τζέλλα, ουου!" μέσα στα μεσάνυχτα. Πρέπει να σε απαντήσω γρήγορα.

Απαντώ. Μούδιασμα. Εσύ. Έμαθες για το ατύχημα, ξέρεις ότι είμαι καλά, αλλά θες να το επιβεβαιώσεις. Μαζί μ' αυτό, να επιβεβαιώσεις και τη θέση σου μέσα μου. Εκτός από τα υπόλοιπα εγκλήματά σου (για τα οποία θες άφεση χωρίς να έχεις στο ελάχιστο μετανοήσει) σε μέμφομαι και βλακείας, κατηγορούμενε. Μιας βλακείας αδιάγνωστης και τόσο αυτοέγκλειστης που ασφυκτιώ και μόνον που εικάζω πώς είναι να είσαι εσύ. Έχεις βουτήξει μέσα στον εγωισμό σου, έχεις βρει ήδη κάποιον άλλον να σκέφτεται με επαγγελματικό τρόπο για σένα, όπως πάντα συνήθιζες κι έχεις οχυρώσει τόσο καλά τον ανύπαρκτο κόσμο σου και την εικονική πραγματικότητα μέσα στην οποία επέλεξες να ζεις, που δεν ξέρω πια αν μπορείς να βγεις ποτέ από τον αυτολαβύρινθό σου. Και είναι κατανοητό. Αν παραδεχτείς την πραγματικότητα θα έπρεπε να ξεβολευτείς, να αλλάξεις, να σου κοστίσει, να σε πονέσει. Δεν το θέλεις αυτό. Εχεις και το θράσος να μου λες ότι εγώ έχω παγιωμένες απόψεις και ότι δε θέλω να σε καταλάβω. Να καταλάβω τί; Ότι αποφεύγεις μετά μανίας την πραγματική ευθύνη, αυτή έναντι του εαυτού σου; Μια χαρά το καταλαβαίνω! Εσύ απαξιώνεις ακόμη και τη σκέψη. Το μόνον όμως που πετυχαίνεις είναι να φαυλοκυκλώνεσαι και να αναβάλλεις το αναπόφευκτο. Δεν ωριμάζεις, σαπίζεις από επιλογή. Την άφεση που ζητάς στην έδωσα αλλά δεν τη θέλησες. Ποτέ δε γύρισες (ίσως γιατί ποτέ δεν ήσουν εδώ) για να επανορθώσεις. Αφεση δίνεται ασκαρδαμυκτί, αλλά στους μετανοούντες. Οι υπόλοιποι αυτοκαταδικάζονται στην απομάκρυνση και στο "οὐ γαρ οἴδασι τί ποιοῦσιν".

Σου ζήτησα να με αφήσεις ήσυχο. Πέρασα πολλά, δεν θέλω άλλα. Απορείς. Πώς μπορείς να μην ενδιαφέρεσαι, λες. Δέκα χρόνια είναι αυτά. Περίεργο το πώς επιλέγεις να εντάσσεις αυτά τα δέκα χρόνια... Εσύ πρέπει να τα θυμάσαι, εγώ να τα ξεχάσω. Μεγάλη διαφορά. Αν είχες την ελάχιστη αξιοπρέπεια, θα έπρεπε, μετά από όσα έχεις κάνει, ή να αλλάξεις εντελώς ζωή ή να εξαφανιστείς οριστικά από τη δική μου. Δεν είμαστε φίλοι, οι φίλοι δε φέρονται ποτέ έτσι. Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι, γιατί η "φιλιά" μας περιλαμβάνει αρρώστια, ψέμμα, υποκρισία και τη συναισθηματική αναπηρία σου, προπάντων δε ασυνεννοησία και ασυμβατότητα επικοινωνίας. Το λυπηρόν: Αγνοείς πλήρως το νόημα κάποιων εννοιών που για σένα είναι απλώς λέξεις. Φιλιά, Αγάπη, Εμπιστοσύνη. Φρόντισε τουλάχιστον να μην τις χρησιμοποιείς στις εκθέσεις ιδεών σου, διότι μηδενίζεσαι ως εκτός νοήματος και θέματος.

Κρίμα, που ήσουν φτιαγμένος γι' άγγελος και άφησες τον εαυτό σου να σε κάνει δούλο των πόρνων ανδρών. Νομίζεις ότι δεν μπορείς να αλλάξεις. Πίστευα σε σένα, σου κράτησα το χέρι, ακόμη κι όταν θα έπρεπε να σε είχα ξυλοφορτώσει, σε συγχώρησα. Έπρεπε μόνον να δεχτείς να σωθείς οικειοθελώς. Αυτό ήταν το μερτικό σου που ποτέ δεν έπραξες. Ποτέ δε χώνεψες το γεγονός ότι χρειάζεσαι βοήθεια. Ποτέ δεν έμαθες ότι δε μπορείς να τα έχεις όλα. Ποτέ δεν έμαθες να αγαπάς σεαυτόν. Ούτε να δέχεσαι την αγάπη. Πόσο μάλλον να αγαπάς εσύ.

Τα δικά μου συναισθήματα; Πίκρα, οργή, οίκτος μάχονται μια αγάπη που παραμένει μεγάλη αλλά δυστυχώς ανενεργή και λεκιασμένη. Σιγά σιγά θα σε ξεγράψω, πού θα πάει. Χρόνος πάντων ιατρός. Κάθε φορά σ΄ακούω και σε βλέπω θα είμαι όλο και καλύτερα. Ο μετρητής θα πάψει να μηδενίζεται.

Όσο για σένα, ύπουλη συσκευή, θα φροντίσω στο εξής να σε συμμορφώσω δεόντως. Θα σε αφήνω σαδιστικά να αδειάσεις εντελώς και να πνέεις τα λοίσθια πριν σου συνδέσω τον πολυπόθητο φορτιστή. Και κομμένα τα γελοία ringtones τύπου "Τζέλλα, Τζέλλα, ουου!".-

No comments: